Phu Thao-Pongsit Kampee

[00:00.00]เพลง: ผู้เฒ่า [00:00.000] 作曲 : Yuenyong Opakul [00:06.00]ศิลปิน: พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ [00:12.02]ลืมตามาชำเลืองดูโลก [00:14.32]เกิดมาเป็นทารกสามัญชนธรรมดา [00:17.75]หากินกันจนหนังหน้าเหี่ยว [00:20.15]กว่าจะได้ขบเขี้ยวก็ย่างวัยชรา [00:23.60]ฟันฟางจนจะหักหมดปาก [00:26.44]ตามัวจนจะมองไม่เห็น [00:29.47]ริ้วรอยของความลำเค็ญ [00:32.14]ดูที่เส้นเอ็นปูดโปน [00:46.04]คำนึงถึงคนเฒ่าคนแก่ [00:48.34]เมื่อครั้งเป็นพ่อแม่ยังเลี้ยงดูลูกน้อย [00:51.94]อดออมวันละนิดละหน่อย [00:54.24]เก็บสิบเป็นร้อยส่งลูกน้อยเล่าเรียน [00:57.58]หวังเพียงเพื่อลูกๆเติบโต [01:00.46]ได้เป็นผู้มีการศึกษา [01:03.59]หนทางในภายภาคหน้า [01:06.52]เป็นเจ้าคนนายคน [01:10.62]ผู้เฒ่าเอยถึงเนื้อหนังหย่อนยาน [01:15.84]ถ้าสมบัติมโหฬารลูกหลานมาเอาใจ [01:21.95]นะผู้เฒ่าเอยจนเนื้อหนังเหี่ยวย่น [01:27.62]ถ้าสมบัติมากล้นยังพอมีคนเอาใจ [01:57.12]ผู้เฒ่าเอยถึงเนื้อหนังหย่อนยาน [02:02.39]ถ้าสมบัติมโหฬารลูกหลานมาเอาใจ [02:08.48]นะผู้เฒ่าเอยจนเนื้อหนังเหี่ยวย่น [02:14.23]ถ้าสมบัติมากล้นยังพอมีคนเอาใจ [02:30.40]ใครเลยเคยคิดถึงผู้เฒ่า [02:32.82]ที่เส้นผมหงอกขาวและดวงใจอาดูร [02:36.22]ค้ำจุนจนลูกหลานเติบใหญ่ [02:38.68]ต่างตอบแทนน้ำใจเพียงรดน้ำดำหัว [02:42.15]สังคมทวีความดิ้นรน [02:45.00]สอนคนให้คิดเห็นแก่ตัว [02:48.00]คนเฒ่าที่ฟันหักตามัวกลัวไม่มีคนไปเผา